د لایق صیب نويیمې زیږیزې ته ډالۍ/سرلوڅ مرادزی

0 35

پښتنې میندې دې پاڅي زوی د ې راوړي

د لایق پشان یو ستر زوی د افغان

هسې زوی چې ویاړ، شمله د ټول ملت وي

ویاړ د ووړ وي، ویاړ د زوړ وي ویاړ د ځوان

څه ویاړ دی، پیرزوینه یا لورنه

په ریښتیا سره يې لایق دی سلیمان

د ده شعر د زړه غږ دی د زیښو

ګګرو د د هقان

یوه شپېلۍ ده چې درو منځې غږیږي

د پونده وو، د شپنو د زړه داستان

پښتنې میندې دې هم خوښېې

چې لایق لري د زړونو ترجمان

ټول شعرونه يې له یوه سره ترپایه

یو غورځنګ دی یو پاڅون دی یو ټ

ې یې ده

له دښمن سره د لاس و د ګریوان

هر مصرع يې یو ترسیم دی یو انځور دی

د دښڼو د باران

یو تصویر دی چېیستی

له دښمن څخه چې تښتي له میدان

هر یو بیت يې تر ایرو لاندېټه

د چوپتیا تر شا په لاره دی توپان

یوه چیغه د ازاد ملت د خولې ده

یو هیبت دی، زلزله ده یوهیجان

ییله

هسېړنګ دی، ته وا وچاودید اسمان

یوه څړییخ له پرهارو ده

یړی

یو فریاد دی د مظلوم زړګي له تله

یو غبرګون دی د ظالم په لور هر ان

ییت ده

یو نفرت دیې د شیطان

یوه مینه ده وروریځې

یو دوستي سراسري ده د انسان

هر یو شعر يې په ښښی

خزانه یې د ښېوان

یو ډېوه ده چې به تل مدام بلیږي

ترې جاریږي به د شعر پتنګان

یو شغله ده چې رڼا به يې ابدي وي

یو لمبه ده جګه شوې تر اسمان

هسې ګل دی چې به تل بڼې تازه وي

نه يې باد شي رژولی نه خزان

هر غزل به یې په زړې خوندي وي

څو چې یو پښتون ژوندی وي په جهان

زمانېږ ته تېړ

ستر لایق زموږ د وخت دی خوشال خان

Comments
Loading...