Browsing Category

ولي الله ملکزی

افغانان او د درویزې کلتور

زموږ د ولسي خلکو غوڅ اکثریت که هرځای اوسیږي، سپوره خوري که توره، کله چې دسترخوان ته لغتۍ وهلي کښیني نو په دوو ټکو به شخوند وهي: موږ تورزن یو ملیمه پالي. ولی د ورستیو څلورو لسیزو…

ستا کور، په زړونو کې دی!

د سپیرو غرونو، شګلنو دښتو او وچو ناوونو په متن کې، د تهذیب، مدني ژوند او اخلاقي معیارونو په نوم څه نه وو. ولی کیږدۍ په کیږدۍ د میکدو، ساقي او کړنګیدلو جامونو راج وو. د بدلمنو ښځو…

ښځه، حوره نده !!/ ولي الله ملکزی

له امیر کروړه رانیولې د شوروي تر یرغله، د پښتو د شعر او هنر په هر ژانر کې د مینې،‌ ښکلا او حسن رنګ غالب وو. د ټپې،‌ چاربیتې،‌ بګتۍ او غزل ډیره برخه د غټو، نازولو او تورو سترګو…

سوله او تنظیمونه / ولي الله ملکزی

په بامیانو کې د ایران د قونسلګرۍ له جوړیدو د مخه، د هیواد د دوه ملیونو کوچیانو غټ شمیر به د اوړي په موسم کې په اوښانو کې پړي واچول او د ایلبندونو په تکل به د بامیان او دایکندي په…

هیله / ولي الله ملکزی

هیله ژوند دی، هڅه ده او باور دی. هیله عشق دی، ساز دی، نغمه ده او تراڼه ده. هیله نیک شګون‌ دی، فال دی، اسره ده او سکون دی. هیله د ژوند،‌ ژوند کولو او ژوند بښلو ښکلی هنر دی. هیله د…