Browsing Category

شعرونه

غــــزل

خـمار وم د نـشو چې یـي زمان وځـنـډیـده کتـل راتـه دا ټـولـو چې جـانـان وخـنـدیــده فـلک لـه چـیـغـو هـرلوري ګلۍ وه اورولي بـیا جــوړه تماشه شوه چې اسمان وغوریده جامونـو د…

هلته دلته

راته ویلې یې جنت کي  ښائسته حوري اوغلمان دي  د صهبا شراب بې توله  ډک خمونه یې پریمان دي هلته هر لاس کي جامونه  غیږ کي حوري یا غلمان دي  بس مزې دي او چړچې دي  بس عشقونه دي…

دا ته څه کوې؟

وګـوره خـپل ځـان تـه دا تـه څـه کـوې؟ سر ټیټ کړه وجدان ته دا تـه څه کوې؟ لاس په وینو سره خپل هیوادوال وژنې ځان دی کړه انسان او دا ته څه کوې؟ راشه وژل بس کړه د پت ژونـد…

غزل

ټول رڼا رڼا و تور تم نه و په کې ته چې مې په زړه کې وی غم نه و په کې ما خپلې سترگې پټې گرځولې بس ياران ټول په حقه و گرم نه و په کې هر چا به د خپل زور کيسې کولې تل زور د…

غل هم مسلمان وي

یو ملا وو نصرالدین په نوم بللی په ساده مسلمانۍ خلکو منلی نه ملا وو په جومات کي نه امام وو نه په طمع د زکات د چا غلام وو له سهاره تر ماښامه یې خوارۍ کړې نه ګدا وو نه یې چا…

څراغونه

یوه ونه، سمندر او ستا یادونه مې یاران دي نور څه نه شته ، تنهایي او ماښامونه مې یاران دي له سهاره تر بیګا مې، پر خپل زړه زخمونه شمارم خپل زخمي زخمي وجود او پرهرونه مې یاران…

مـیـنـه

یـوځـل دې وکـتل په مـینه، مـینـه رښتیـا کـه هسې غـولـول وپه کې مـخ تــاوول، شـاته کتـل دې څـله؟ ستـا د زلـفـانــو الـوول و پـه کـې اثـري سـتـرګـې دې وژنـې کـوي دبـڼـو غـشو…

څلوریځي

زموږ حالت هلته بشر په ډیر اعجاز کـــوی ، څیړنۍ په تورتمو کې ، لار پرانیزی په پو هنی دلته زمونږ ، نادانان او جــــاهلان وهي د جهـــــالت او دکیني اور ته لــــــــمني…

“زه ساه نه شم اخیستلای”

مودې وشوې چې پر ستوني مې را ایښې یوې داسې بلا پښه ده چې وجود یې سراسر له کرکې جوړ دی او ختلې یې و سر ته د غرور داسې نشه ده چې که هر څو وهم چیغې او په رډو رډو سترګو ورته وایم…