دروغ های هوایی / مصطفی عمرزی

0 27

دروغ های هوایی

مصطفی عمرزی

هنوز ارزیابی دولتی چین از توانمندی های تکنالوژیک این کشور را فراموش نکرده ام که اذعان کرده بود: 25 سال عقب مانده تر از ایالات متحده ی امریکا اند. چنین فرهنگی، اذهان عمومی را به گونه ای نیز اشباع می کند که با درک ظرفیت ها، توانایی ها و جایگاه ها، آگاهانه برنامه ریزی و اختیار موضع کنند.

در هیاهوی چند سال اخیر (به خصوص حکومت به اصطلاح وحدت ملی)، دروغ ها به فوق دروغ ها مبدل شدند. من در مقاله ی «توهین به شعور مردم» به صراحت اظهار نگرانی عامه ی افغانان را شریک کرده بودم که بعضاً و در این اواخر اکثراً با بیانیه ها و سخنرانی هایی فوق دروغ حکومتی، گروهی آزرده و گروهی فریفته می شوند.

دکتور غنی، متاسفانه با اختیار روش های پوپولیستی، در ناقراری های سیاسی، سعی می کند با وعده ها و کار هایی مردم را ذهنیت دهد که اعتراض می شود چرا در چند سال حکومت او صورت نگرفتند؟ در این میان از پخش اخباری بسیار متاثر و اندوهگین شدیم که حسب معمول جفا با مردم ما (پشتون ها) باز هم به بهانه ی ناامنی، پروژه های زیاد عام المنفعه را در مناطق پشتون نشین متوقف کرده است، اما رییس دولت به منظور رونمایی جهت موتلفان غیر پشتون، ذخیره می کند.

در هیاهوی به ظاهر کار ها و فعالیت ها، گویا مسیر های بازی که به پاکستان ختم نمی شوند، به خصوص فضایی، از دروغ های هوایی نیز شمرده می شوند. در بیانات رسانه یی غنی و نزدیکانش، ابواب بازی را مشاهده کردیم که دیگر راه های ناگزیری به پاکستان را متروک کرده اند.

در طول دوره ی رییس جمهور کرزی، نه فقط با پاکستان، بل از طریق زمین با ایران، تاجکستان، اوزبیکستان و ترکمنستان، حتی در مسیر کوهستانی پامیر به چین، هرگز منحصر نمانده ایم؛ اما این مسیر ها با توجه به جنبه های اقتصادی (محدویت ها و تامین کالا های خاص)، هیچ وقت چنان نشدند که از بخت بد، محتاج بنادر پاکستانی مانده ایم. در این میان، بار ها سعی شده از طریق کمک، امتعه داخلی که چیزی بیشتر از میوه ی خشک و صنایع دستی، پیداوار خاص و محدود طبیعی نیستند، به کشور های دور، به بازار های اروپایی و امریکایی نیز انتقال یابند. بنابراین، آن چه در بیانات رسانه یی غنی و حامیانش می آیند، ادعا های بی معنی از تکرار اخباری اند که فقط در عدم تدیق ما، فوق العاده می شوند. بدتر از همه، آسیب پذیری مسیر هایی که سعی می شود مردم ما را با کار های در واقع انجام نشده، در حدی متوقع یا فریب دهند که در تنگنای بازی های سیاسی غافلگیر شوند.

طی روز هایی که مناسبات هند و پاکستان تیره تر شده اند، منع پرواز های افغانی از فضای پاکستان، در نخست دروغ های هوایی دولت را آشکار کرد. تغییر مسیر از طریق ایران، قیمت پرواز های افغانی را از یک به دو تا سه برابر افزایش داده است. به این دلیل، آن چه پیرامون بندر چابهار شعار داده می شود، بر اثر آسیب ها و سیاسی بودن روابط با کشور های مغرضی چون ایران، به اندازه ای نامطمئن است که اگر در زمینه ی روابط تیره ی ایران با غرب قرار گیرد، مسیر چابهار نیز شبیه مهاجرین افغان در ایران می شود که با غیر اخلاقی ترین منش ها، بار ها جهت فشار بر حکومت وابسته ی افغانستان به کمک های خارجی، استفاده شده اند.

داوری درست پیرامون دروغ های حکومتی، به خصوص هوایی، مشکل نیست. متاسفانه آن چه باید جهت استحکام داخلی می شد در باز های زشت سیاسی، حتی فرصت های تکنوکراتانی را هدر داده است که می توانستند با استفاده از آن ها، افغانستان را به گونه ای وارد معاملات سیاسی کنند که از آدرس یک کشور کمتر متاثر از فعل و انفعالات خارجی، روی داشته هایی نیز حساب می کرد که غیر از میوه ی خشک، صنایع دستی، پنبه و زعفران می بود.

قیمت های هوایی و زمینی ارتباطات افغانی، کمتر از همدیگر نیستند. در منطقه ی سیاست    زده ی ما، ناراحتی های هند و پاکستان، کشور های آسیای میانه و روسیه، ایران و جهان غرب، می توانند به راحتی ادعا هایی را رسوا کنند که در آخرین نمونه، دهلیز هوایی به سوی هند را رسوا کرده اند.

براساس مسوولیت های وجدانی، انسانی و افغانی تقاضا می کنیم حرف و عمل را مساوی بسازند! ما می دانیم که حکومت کنونی چه توان ها و چه ظرفیت هایی دارد یا به اصطلاح مرد چه میدانی ست.

نیاز های مردم به درک واقعیت ها، بیش از همه دولت را کمک می کنند؛ اما نه به این معنی که  در بی کاره گی بیشتر غرق شوند، بل مبین این حقیقت است که در عدم توانایی، اما با بیان دروغین رسانه یی، مردم را غافلگیر نسازند تا پس از عدم کارایی حکومت، نومیدتر از گذشته، حتی از مراقبت هایی محروم شوند که در ناگزیری ها سعی کرده اند بسیار آسیب پذیر نمانند.

راستی و درستی، هرچند در مقوله ی سیاسی تحریف می شوند، اما در زمینه ی اجتماعی، مردم را مسوول تر و مواظب تر می سازند.

Comments
Loading...