شین کارت!/ امیرشاه یاد

0 23
د شپې دولس بجې وې د کړکۍ پردو کې د مخامخ کوټې پیکه رڼا راتله، په ډډه اوښتم چې د میسج کړنګ شو د مبایل له سکرین نه نرۍ رڼا پورته شوه.
خوب نیولی وم د میسج د کتلو حوصله مې نه درلوده سترګې مې په خوب ورغلې، سهار شو پېغام مې ولوست لیکلي یې و
” تل مې هڅه کوله نمبر دې پېدا کړم او زنګ درته ووهم خو اخیر هم یو کال روسته مې سل زړونه یو کړل او میسج مې درته وکړ سبا به کابل کې ووینو “
شاوخوا لس بجې سړک غاړه کې د کرېډټ بېل بورډ ماشین ته ودرېدم، مخې ته مې شین کارت ونیول شو څنګل سره مې څوک ولګېد، شاته مې پسې وروکتل یو هلک د ګڼه ګوڼې په منځ کې منډې وهلې!
کارت مې وکتلو لیکل شوي و مخامخ د موټرو تمځای ته وګوره!
د موټرو تمځای ته په بیړه ورغلم خو څوک نه وو یوازې هغه شین کارت مې بیا ولید، چې پر یوه چوکۍ پروت و بیا پکې لیکل شوي و، د ښار موټرو د اډې ترڅنګ پوهنتون ته مخامخ هوټل مخې ته ولاړه یم.
هوټل ته ور روان شوم د سرک له بلې غاړې نه لاس جګ شو ورغلم، تورې عینکې یې اچولې وې د کالیو بېک یې په ځان پسې راښکه زما په لور راروانه وه!
اورځلا ته!؟
هو ځه!
څه وشول په یو کال کې دې له یاده ویستلي یو؟
ښه شېبه مې ورته وکتل خو د ویلو دپاره هیڅ په خوله نه راتله دا هر څه راته یو نوي خوب په څېر ښکارېدل،
ځکه چې ما هیڅکله له اورځلا نه دا تمه نه لرله چې هغه دې دومره جرأت وکړي ځکه، چې هغه به په ټولګي کې ډېره غلې وه.
له سترګو یې نري ویښته پورته کړل
خوله یې پرانیسته دا مې لویه موقع ومونده چې له مزاره د ماسټرۍ نوملیکنې دپاره کابل ته راغلم،
نوملیکنه یې وکړه بېرته همغه هوټل ته راغلو
د سبانۍ نېټې پورې مو یوه کوټه ونیوله
کوټې ته د ننوتو سره له مړوند ونیول شوم لړزې ونیولم،
د لاسو ګوتې مو سره وروستې دېوال ته مې تکیه کړه سر یې پر اوږه راکېښود ښه ساعت غاړه غړۍ شو،
د کوټې په بر سر کې په تخت ورپرېوتو
وجود مې سړې خولې ونیو ساه مې ماته— ماته کېده د ستړیا احساس مې وکړ.
لږ روسته مو د خواږه خوب ټالۍ ووهله
د لمر رڼا مې سترګې وبرېښولې له خوبه پاڅېدم سترګې مې وسولولې د مبایل په ښیښه مې ګوتې کش کړې د سهار اته بجې وې، مخامخ مې د کړکۍ په خوا کې د پراته مېز پر سر یو ځل بیا شین کارت ولید پکې لیکل شوي وو، باید وختي سفر وکړم ځکه که ایله ماښام مزار ته ورسېږم، نه مې غوښتل چې له خوبه دې خراب کړم خدای پامان ښه وخت.
Comments
Loading...