دو اعجوبۀ خیانت و نفرت/ میرعبدالرحیم عزیز

9/9/2018

 

 

درین اواخر، فعالیت و گفتار میهن فروشان و تجزیه طلبان با حمایت همیشگی بیگانگان افرایش یافته است. اوراق سیاه تاریخ 40 سال اخیر کشور به اثبات می رساند که نظرات و کردار میهن فروشان مسلکی و تجزیه طالبان که برای نابودی کشور فدرالیسم را که مرحلۀ اول تجزیه است تبلیغ می نمایند،  بر مبنای قرار داد مخفی احمد شاه مسعود استوار شده است. بناً، لازم میدانم که مواد معاهدۀ تجزیۀ افغانستان را که احمد شاه مسعود در عهد نجیب الله با قوای 40 شوروی امضاء کرده بود، به دید هم میهنان بگذارم تا بدانند که این وطنفروش حرفه ئی  با حمایت دولت خلقی مزدور مسکو میخواست مصیبت عظیمی  را بر مردم ما و افغانستان واحد تحمیل نماید.

 

 

معاهدۀ تجزیۀ افغانستان بین احمد شاه مسعود و قوای 40 شوروی

به اساس تقاضای مصرانۀ رئیس جمهور، نمایندگان اتحاد شوروی مساعی زیادی به خرچ دادند تا با احمد شاه مسعود تماس برقرار  نموده و همکاری او را با حکومت شوروی جلب نمایند. مقام فرماندهی نظامی شوروی از طریق وساطت و با موافقت نجیب الله با احمد شاه مسعود تماس گرفته و موضوعاتی را برای مذاکره پیشنهاد نمودند که با مُهر سفارت شوروی در کابل تصدیق و نشانی شده است.

 

 

سند: نکات قابل مذاکره با احمد شاه مسعود

  1. تأسیس محلات تاجک نشین با خود مختاری داخلی قوم تاجک در چوکات “افغانستان متحد”، به شمول ساحۀ اراضی ولایات بدخشان، تخار، قندوز، بغلان قسمت هائی از پروان و کاپیسا و همچنان انواع حکومات خود مختار در داخل این ساحه.

 

  1. نمایندگی قوم تاجک و اشغال مقامات مشخص دولتی در داخل تشکیل ریاست جمهوری، شورای ملی و کابینۀ وزای افغانستان.

 

  1. شناخت رسمی جمعیت اسلامی افغانستان متعلق به ربانی منحیث یک حزب مستقل و دارای حقوق مساوی در افغانستان.

 

  1. تأسیس یک قوای منظم تاجک بر مبنای تشکیلات جمعیت اسلامی و شمول آن در اردوی دولتی افغانستان. تعریف و توضیح اهداف این قوای نظامی به ارتباط منافع ملی (منظور از منافع تاجک است) و به نسبت اهداف عمومی حکومتی، به شمول حفاظت شاهراه حیرتان – کابل.

 

  1. تأمین صلح در داخل چوکات خود مختاری قوم تاجک و خلق شرایطی برای بازگشت زندگی عادی برای نفوس شان.

 

  1. موضوعات انکشاف اقتصادی در منطقۀ شمال شرق، همکاری از جانب دولت افغانستان درین خصوص، همچنان کمک های چند جانبه، به شمول کمک های اقتصادی، طبی و انواع دیگر معاونت ها و انکشاف تجارت سرحدی.

 

موضوعاتی را که من درین سند گنجانیده ام، توسط سفیر شوروی، یوری ام ورونتسوف و جنرال وی آی وارینیکف مطرح و موافقه شده است. آنها به نوبۀ خود این موضوعات را از ملاحظه ومنظوری زعامت جمهوری (افغانستان) گذشتانده اند.

 

منبع اطلاعات: گروه عملیاتی شعبۀ نظامی اردوی اتحاد شوروی در افغانستان، دفتر مرکزی قوای 40، کابل، 1988.

 

احمد شاه مسعود پیام فرستاد که حاضر به مذاکره ای این موضوع بوده و خودش پیشنهادی دیگری هم دارد. نمایندگان شوروی به رفتن در محلی که مسعود برای ملاقات تعیین کرده بود، بدون محافظ و اسلحه موافقت کردند. (هیئت شوروی در آن زمان عبارت بودند از سفیر شوروی یوری ام ورونتسف و قومندان گروه عملیاتی وزرات دفاع شوروی جنرال وی آی وارینیکوف). درین ملاقات به مسعود پیشنهاد گردید تا قراردادی با حکومت کابل منعقد نموده و مشترکاً با واحد های اردوی افغان به حفاظت شاهراه کابل – حیرتان اقدام نموده و تحریری تضمین بدهد که کاروانهای و قطعات اردو از شاهراه مذکور عبور کرده میتواند. قسمت دوم قرار داد مخفی احمد شاه مسعود با قوای 40 شوروی قبلاً از دید هم میهنان گذشته است. احمد شاه مسعود به همه تقاضای های قوای اشغالگر شوروی موافقت نمود.

 

(شبارشین، ص 177-214)

 

یادداشت:

 هم میهنان ما باید بدانند که به قدرت رسانیدن گروه های ضد ملی شورای نظار و جمعیت اسلامی توسط امپریالیسم امریکا هم بر مبنای همین معاهدۀ بنا شده است. در چند سال اول تجاوز امریکا و متحدین به خاک مقدس ما و نظر به سفارش روسیه به امریکا بر مبنای مفکورۀ پشتون زدائی ، قسمت اعظم مهمترین چوکی ها  در اختیار شورای نظاری ها  و جمعیتی ها قرار گرفت و میلیارد ها دالر برای اعضای فاسد این دو گروه تحویل داده شد. امریکا بعداً به عمق این فاجعه و اشتباه  بزرگ خود پی برد و فهمید که چه خطای ستراتژیک را در به قدرت رسانیدن این دو گروه متکی به دستگاه های استخباراتی روسیه و ایران مرتکب شده است.  با وجودیکه امریکا هنوز هم از خدمات ضد میهنی اعضای این دو گروه مستفید میشود، با ارزیابی مجدد از کردار و گفتار شان، یک عده از “رهبران” آنها را از صحنه بدور انداخت.  عده دیگری از رهبران این دو گروه خواه طبیعی به کام مرگ رفتند و یا اینکه به دیار عدم فرستاده شدند. با  ترس و انتباه از سرنوشت نکبت بار ربانی و فهیم و داوود داوود ، افرادی مانند عبدالله عبدالله و عطاء و یا قانونی به پیشگاه امریکا سر عبودیت خم کردند تا بتوانند چند صباحی به حیات ننگ آور شان ادامه دهند.  رهبران این دو گروه ضد میهنی، میلیارد ها دالر کمکی را به غارت برده وسنگ های قیمتی کشور را که ثروت طبیعی همه ملت است، در اختیار اجانب قرار داده اند. این دو گروه ضد ملی هنوز هم  مخفیانه با روسیه و ایران در ارتباط نزدیک اند و از آنها در ارتکاب خیانت به کشور الهام می گیرند. باید تأکید نمود که این دو گروه جانی و حامیان شان، وطن فروش ترین، بی مسلک ترین و فرومایه ترین ترین کسانی اند که در تاریخ چند هزار سالۀ کشور نظیر ندارند.

 

هم میهنان گرامی:

شما از معاهدات مخفی احمد شاه مسعود با قوای 40 شوروی قبلاً آگاه شده اید. برای اینکه به عمق خیانت احمد شاه مسعود بیشتر پی ببرید، لازم دانستم که قسمت دوم آن را که در حقیقت به مرحلۀ اجراء درآورن تعهدات احمد شاه مسعود است، بار دیگر به حضور شما تقدیم نمایم تا هر دو معاهدۀ مخفی را  در یک زمان مورد تحلیل و ارزیابی قرار دهید و به توطئه عظیم علیه وحدت افغانستان پی ببرید.  در قسمت اول شوروی سابق احمد شاه مسعود را در تجزیۀ افغانستان کمک می نماید و در قسمت دوم احمد شاه مسعود خدمات ضد ملی خود را در بدل کمک شوروی به آن کشور تقدیم می کند:

 

 

عقد معاهدۀ مخفی  بین احمد شاه مسعود و قوای اشغالگر 40 شوروی در افغانستان

 

به منظور خلق حسن نیت بین رهبری قوای شوروی و مخالفین مسلح پنجشیر  و به آرزوی تحكیم صلح در افغانستان، طرفین عاقدین با نیات نیك و پذیرش وجایب ذیل این معاهده را امضا می نمایند.

 

1- گروه مسلح پنجشیر كلیه عملیات نظامی خود را در سالنگ جنوبی و مناطق همجوارمتصل به شاهراه كابل ـ حیرتان، بشمول استعمال هر گونه اسلحه در مناطقی كه بدست قوای مسلح پنجشیر قرار دارد، علیه مواضع قوای شوروی،  قوای افغانی، محافظین سرحدی (MGB) و څارندوی (Tsarandoi) متوقف سازد.

 

۲-  گروه مسلح پنجشیر مسئولیت حفظ خطوط مخابراتی بین تاجیكان (Tadzhikan) و چاگانی (Chaugani) را به دوش گرفته و مانع حمله، قطاع الطریقی و سائر اعمال خصمانه علیه قوای شوروی و افغانی گردد.

 

۳-  طرف شوروی طبق موافقۀ دو جانبه مسئولیت تهییه تداركات،  ضروریات فوری و سائر مواد مورد احتیاج را برای  تقویه و نگهداری پنجشیر و سائر مناطق متعلقه  بر حسب وقت تعیین شده به عهده  میگیرد.

 

۴-  به سائر گروه ها و دسته جات مسلح اجازه داده نخواهد شد تا در مناطق مربوطه داخل شده و علیه قوای شوروی و قوای افغانی دست به حملات تروریستی و تخریبی  زده و پایپ لاین را منهدم نمایند.

 

۵-  تبادلۀ معلومات و مساعی مشترك در جهت پیدا كردن اتباع شوروی و افغانی كه در منطقه مورد بحث مفقود شده اند،  صورت خواهد گرفت.

 

۶-  در صورت  خلق و اوج تشنج  و  در مورد اجتناب عملیات جنگی و برقراری صلح در منطقۀ مورد نظر، مشاورۀ لازم  بین دو جانب بعمل خواهد آمد.

 

۷-  موثریت این  پروتوكول در سرتاسر قلمرو ۳۰ كیلومتری در هر دو سمت بین تاجیكان (Tadzhikan)  و  چاگانی (Chaugani) امتداد  خواهد یافت.  در ماورای این قلمرو، قوای شوروی و قوای مسلح پنجشیر حق دارند تا عملیات نظامی را علیه سائر گروه های مسلح متعلق به دیگر تنظیم  ها  به راه  انداخته و ایشان را محو نمایند.  خصوصاً  گروه های كه عملیات نظامی را علیه هر دو جانب متعاقدین متوقف نساخته اند.

 

۸-  پروتوكول حاضر از لحظۀ امضأ و صحه گذاشتن به آن مرعی الاجرا میشود.

 

منبع معلومات: عملیات گروه MO SSSR در افغانستان، دسامبر  ۱۹۸۸ (این سند بوسیله جنرال بوریس گرموف، جنرال شهنوار تنی و احمد شاه مسعود امضا گردید). (شبارشین    Shebarshin  ۱۷۷ـ۲۱۴ ( .

 

این سند مخفی که بعداً افشاء گردید، از رسالۀ کوچک بروس ریچاردسن ژورنالیست آزاد امریکائی به نام:

Intimidation, Subversion and Pacification: Russian Policy in Transcaucasia, Central Asia and Afghanistan, March 1996

بدست آمده است.

Categories: اجتماعي سیاسي,صفحه دري,غوره شوې لیکنې,میرعبدالرحیم عزیز

Tags: ,