خانه ملت یا خانه تجارت بر ملت  معاونت اول به ۱،۵ میلیون دالر فروخته شده

یک منبع در داخل پارلمان که نمی‌خواهد نامی از او گرفته شود، به سرخط می‌گوید که دو نامزد سرسخت یکی مخالف و دیگر موافق رییس جمهور برای احراز معاونیت اول ولسی جرگه در مجمموع دو اعشاریه دو میلیون دالر امریکایی را برای ۱۷۰ وکیل رشوه داده‌ است.
یافته‌های سرخط نشان می‌دهد که همایون همایون، هر رای ۱۱۰ نماینده‌ مفسد را از پنج تا بیست هزار دالر امریکایی خریداری کرده و در مقابل حاجی نذیر احمدزی هم با دادن رشوه پنج تا بیست هزار دالری به هر کدام از ۶۸ وکیل هفت صد هزار دالر رشوه داده است. عبدالرحیم ایوبی که به جیب خالی پا به میدان رقابت قوچ‌ها گذاشته بود، پایش شکست و تنها یک رای خودش را کسب کرد.

به نقل از یک منبع معتبر در ولسی جرگه، همایون همایون و حاجی نذیر احمدزی هر کدام قبل از آغاز به کار اجلاس جاری سال هشتم کاری شورای ملی با هر وکیل دیدارهای جداگانه انجام داده و به اکثریت آنان در دفاتر خود پول رشوه دادند.
از این میان آنعده وکلای که از قید قلم مانده و یا هم نسبت گذراندن رخصتی‌ها در خارج از کشور بودند و فرصت ملاقات قبل از انتخابات برای شان مساعد نبود، در داخل تالار پول گرفتند و به جیب زدند.
منبع به سرخط می‌گوید، همایون همایون، پیروز نیابت اول مجلس تا یک و نیم میلیون دالر امریکایی و حاجی نذیر احمدزی هم هفت‌صدهزار دالر امریکایی به وکلا رشوه داده‌اند. هر وکیل رشوه‌خوار با توجه به نفوذ، نفوس و دبدبه‌یی که در داخل و بیرون از پارلمان دارند، از پنج تا ده بیست هزار دالر امریکایی پول گرفته اند.

معلوم است که همایون همایون برای رسیدن به کرسی معاونیت نخست ولسی جرگه بیش‌ترین پول را رشوه داده بود و هر وکیل رشوه‌خوار هم ناگزیر بود تا به دهلی برقصد که دهل‌نوازش می‌نوازد. سرانجام نتیجه این شد که همایون همایون با ۱۱۰ رای پیروز میدان شد و نذیر احمدزی هم با ۶۸ رای از رسیدن به کرسی مورد نظر باز ماند. این بود که نگهبانان هر دو در بیرون از تالار به فیرهای هوایی و حمله بر همدیگر پرداختند.

همایو ن همایون، نایب اول جرگه که سابقه کاری در دور قبلی را نیز داشت، پس از پیروزی در این انتخابات هیات اداری مجلس گفت: «تمامی دستگاه‌ حکومت از جمله رییس امنیت ملی، وزیر مالیه، مشاور امنیت ملی رییس جمهور و ارگ ریاست جمهوری تا جایی که توانستند که در انتخابات هیات اداری مداخله کردند تا مرا ناکام سازند، اما شرم باد به همه این‌ها که به تنهایی توانستم شکست شان دهم.»
مساله طرفداری از حکومت اینجا مطرح نبوده و به واقعیت حکومت تا آنجا که توانست مداخله کرد تا شخص مورد نظر و نزدیک به رییس جمهور «محمد نذیر احمدزی» را به نیابت اول جرگه برساند، اما شرم به هر سه جناح که وارد یک رقابت کثیف شدند.

بدون شک حتی در کشورهای پیشرفته و دموکراتیک‌تر نیز اتفاق افتیده که حکومت در رسانیدن شخص مورد نظر در کرسی کلیدی پارلمان تلاش کرده، ولی اینجا مساله کمی متفاوت‌تر است، چون همایون همایون به هیچوجه نمی‌خواست و نمی‌خواهد کرسی کلیدی پارلمان را که از آن منحیث وسیله برای رسیدن به اهداف در برابر حکومت و تاخت و تاز به کار می‌برد، از دست دهد.
با نظرداشت اینکه از میان ۲۴۹ وکیل در ولسی جرگه، ۱۷۰ آن حتی در انتخابات هیات اداری مجلس رشوه می‌گیرند، شکی نیست که در رای اعتماد به وزرا حتی از عزت نفس شان می‌گذرند.

حالا که شخص همایون، نایب اول ولسی جرگه این مبلغ پول را برای کسب نیابت اول به مصرف رسانیده، بدون شک راه‌های دریافت غیرقانونی ده برابر آنرا نیز می‌داند، اما در اینجا ملتی که هنوز این پارلمان غیرقانونی را تحمل کرده، چه تقصیری دارد. از مساله برمی‌آید که هشتاد درصد اعضای پارلمان مفسد هستند و کاری به خیر و صلاح ملت ندارند.

روزنامه سرخط

Categories: اجتماعي سیاسي,صفحه دري,غوره شوې لیکنې,مقالې-روانې چارې /ټولنیزې/ سیاسي

خپل نظر ولیکۍ

Your email address will not be published.