غزل / سپوږمۍ

0 295

زمونږ باغ ته دا مرغۍ ځې اوراځي

څومره ښکلې ګلالۍ ځي اوراځي

زما لاس نه دانې واخلي په نازونو
دې کوټي ته په کړکۍ ځي او راځي

که صیاد ورته په چل لومې خورې کړي
دا په خیال دککرۍ ځــي او راځي

تکه سره موښوکه مسته نرۍ غاړه
وږي نه ده له مــستۍ ځي اوراځي

ځالګۍ يې له مــاڼۍ نه ورته ښه ده
خلاص وزرې له ماڼۍ ځي او راځي

چې يي کومه خوا ته مخه شي بس درومي
کوچ کوي لکه کوچۍ ځي او راځي

لکه سمه چې دقاف له غرو نه راشي
لکه ســـمه ښاپیرۍ ځي او راځي

چغاری کوي په ســیل کې دمرغانو
زما خواته بس ګونګۍ ځۍ او راځي

نغمه ګره دځوانۍ ســــــندرې وایې
د ګل څانګو ته ډولۍ ځي او راځې

په مښوکه کې بـــــچو ته اوبه وړې
اوس زمونږ په بام بوټۍ ځي او راځي

سپوږمۍ نه راځي داستا په رڼا ولې
ورپسې به څو سپوږمۍ ځي او راځي
سپوږمۍ

Comments
Loading...