ستا په تګ خالي شو ل زړونه 

سید عبیدالله نادر

0 46

چی او س زیری د بهــار شو ، ته لدي دیاره لاړې

هر یو ګوټ ګل و ګلزار شو، ته لدې بهـــاره لاړې

ظلــمتونه دي ورکیږي ، رڼا ګـــانی دي خوریږي

چې وطن رڼا رڼا شـــو، ته له دی ســــــهاره لاړې

په ویناوو د حکمت دي ، چې مو زړونه وو روښانه

ته زمونږ د روح سکون وي، ای دزړه قراره لاړې

د زمان دي طــوفانو کــــې، د ادب نیا لګي وچیږي

ددي بڼ خړوب په تا وو، ای د بڼ مالیــــــــاره لاړې

بلیدی چې لــــــکه شمع ، په محفل کـــــــې د یارانو

ای زمونږ د محفل شمعی ، ته په کومه لاره لاړې؟

په شهامت دي وي ولاړې ، د درد منو د زړه ســتنی

ستا په تګ خــالی شو زړونه، ته زمونږ دلداره لاړې

د ســـبا رویبار چــې راوړ، د بهبود زیری چمــن ته

هغـــــه دم ای غمګساره، ته زمونږ له ښــــاره لاړې

په غمــجن زړګي دي یوړل ، د وطــن د درد بارونه

د دردمنو په څـــیر ته هم ، په زړګي، داغداره لاړې

په فراق کې د وطن دي ، ډیر عمرونه وو ،تیر کړي

د عمــــــــرونو مســافره،ته لــه دي ګـــــــلزاره لاړې

په ارزښت دي قدردانه، دي وطن کې څوک پوه نشول

چې پیدا دي ، خریدار شـــول ، ته له دي بازاره لاړې

Comments
Loading...